ปีใหม่ 2553

"เล้ดี่ส์ แอ่น เย็นเทิ่ลเม๋นด์…"
เสียงหวานๆ ของน้องแอร์โฮสเตสดังออกลำโพงในห้องโดยสารเครื่องบิน เป็นสัญญาณว่าการเดินทางข้ามฟากฟ้ากำลังจะเทคออฟแล้ว
ได้ฟังสำเนียงน่ารักๆ ของน้องแอร์แล้วฉันแอบเบือนยิ้มออกนอกหน้าต่างเครื่องบิน ด้วยเธอวางตัวสะกด ควบกล้ำ การันต์ ในสำเนียงให้วุ่นไป

ระหว่างที่อยู่บนฟ้า เป็นช่วงเวลาที่ขาดการติดต่อสื่อสารกับคนข้างล่างโดยสิ้นเชิง
มีบ่อยครั้งที่ฉันลองนึกดูว่าก่อนจะขึ้นเครื่องมานี่ เราทำอะไร เราคุยกับใคร เผื่อว่านั่นมันอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว

 

กะระยะได้ครึ่งทางการบิน กัปตันจะโฟนอินเข้ามาในห้องโดยสาร ชี้ชวนดูภูมิประเทศเบื้องล่างบ้าง อะไรบ้าง
แต่เที่ยวไหนเที่ยวนั้นเสียงกัปตันจะฟังดูอู้ๆ ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะกัปตันเป็นคนเหนือหรือเปล่า เลยอู้จะอั้นจะอี้
ฟังก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง เลยหยิบหูฟังใส่หู เปิดเพลงฟัง แล้วมองฝ่าแดดออกไปข้างนอกตัวเครื่อง

โอ แม่เจ้า วิวสวยมาก อย่างกับสวรรค์
มองผ่านกลุ่มเมฆสีขาวปุยๆ ลงไปเห็นผืนนาข้างล่างกระทบกับแดดบ่าย วาววับอย่างกับกระจก
เลื่อนสายตาออกไปไกลอีกหน่อย เห็นแม่น้ำอะไรไม่รู้สีเงินยาวคดโค้งสุดแผ่นดิน เหนือจรดใต้
อยากให้คนอื่นได้เห็นบ้าง แต่กล้องถ่ายรูปอยู่ในช่องเก็บสัมภาระข้างบนหัวนี่ อดเลย

นั่งไปเพลินๆ นึกโน่นนึกนี่ไปเรื่อยจนล้อเครื่องบินแตะรันเวย์ ฉันนั่งดูปีกเครื่องบินเปิดพะเยิบพะยาบต้านลมอยู่เพลินๆ
น้องแอร์โฟนอีกครั้งเป็นการกล่าวขอบคุณและอำลา ด้วยสำเนียงเดิม "เล้ดี่ส์ แอ่น เย็นเทิ่ลเม๋นด์  นาว วี แลนเด๊ด ฯลฯ ฯลฯ "
แล้วจบลงด้วยคำว่า "แซง คริวว" 
ได้ยินได้ฟังแล้วรู้สึกตึงๆ ที่ปลีน่องยังไงไม่รู้

ปล. รูปไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องเล้ยยย


2 thoughts on “ปีใหม่ 2553

  1. อันความเป็นจริงที่มองเห็นมา จากฟ้าเบื้องบน ฟ้าอยู่ค้ำคน คนไม่อยู่ค้ำฟ้า ว่าแต่ ตึงปลีน่อง นี่มองนมน้องเขารึเปล่า

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s