Absolute organiser The reality

ช่วงวันเวลาประมาณสามสี่วันที่ฉันขอติดสอยห้อยตามคนกลุ่มหนึ่งไปจัดงานคอนเสิร์ตนานาชาติ ในมณฑลทางเหนือของไทย วันเหล่านั้นทำให้ฉันนึกถึงหนังเรื่อง Almost Famous หนังซึ่งเล่าเรื่องราวของคอลัมนิสต์หนุ่มวัยรุ่นท่าทางไก่อ่อนคนหนึ่ง ที่ต้องตะลอนๆ เดินทางร่วมไปกับวงดนตรีร็อคแอนด์โรลวงหนึ่งไปทั่วอเมริกา เพื่อสังเกตการณ์และสัมภาษณ์ไว้เป็นข้อมูลสำหรับการเขียนคอลัมน์ส่งนิตยสาร The Rolling Stone

หนังไม่ได้สนุกมาก แต่ฉากบางฉากมันน่าจดจำ

ฉันคิด
พ่อหนุ่มนั่นเขาตามติดชีวิตนักร้อง ส่วนของฉันนี่เป็น ตามติดชีวิตออแกไนเซอร์
สถานการณ์ต่างกัน แต่ความมันส์ไม่น้อยหน้า

และจากที่ได้เข้าไปคลุกคลี ฉันพบว่า…

งานออแกไนเซอร์..
คนทำงานเขาเครียดกัน แต่สำหรับคนที่แฝงตัวเข้าไปสังเกตการณ์อย่างฉัน มันเป็นการทำงานที่สนุกดี
สนุกขนาดที่ว่า สามสี่วันนั้นฉันไม่คิดถึงคอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ตเลยนั่นล่ะ
ไม่คิดว่าจะมีเมลมากี่ฉบับ
ไม่ห่วงว่าพืชสวนไร่นาในเกมจะออกหรือยัง
ไม่สนว่าคอมมูนิตี้จะไปถึงไหนแล้ว
ก็มันมีอะไรตรงหน้าที่ตื่นเต้นกว่าตั้งเยอะ

งานออแกไนเซอร์..
เป็นงานที่เหนื่อย เพลีย คนทำงานต้องตื่นตัวตลอดเวลา และต้องเป็นคนที่มีอัตราการเร่งเครื่องสูง
อย่างตอนที่เรานัดซัพพลายเออร์รายหนึ่งเอาไว้ตอนบ่ายสาม แต่เขาดันโผล่มาตอนห้าโมงเย็น
เราใช้เวลารอกันเปล่าๆ ไปสองชั่วโมง เมื่อทันทีที่มีโทรศัพท์เข้าและเขาบอกว่ามาถึงที่นัดหมายแล้ว
จากที่เรานอนตีพุงรอกันเรี่ยราด ก็เด้งพรวดพราดออกมาพบแทบจะในทันที
ใครที่ไม่วัยรุ่นมาเจอแบบนี้อาจเวียนหัวได้.. นี่ดีนะที่ฉันเคยได้ฝึกลมปรานมาบ้างแล้วจากกรุงเทพฯ เลยเอาตัวรอดมาได้

งานออแกไนเซอร์..
มีคนบอกฉันไว้ว่า "มันเป็นงานที่ต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าเยอะ ต้องใช้สติ ไหวพริบ"
ปัญหาเกิดขึ้นได้ทุกจังหวะทั้งเรื่องหุ้นส่วน เรื่องคนทำงาน ความไม่พร้อมอะไรต่างๆ

หรือแม้แต่เรื่องออกไปติดโปสเตอร์โปรโมทงาน
มีแต่แผ่นโปสเตอร์ แต่ไม่มีเทป หรือ กาว มาด้วย แล้วโปสเตอร์มันจะติดอยู่ได้ยังไง?
ในใจฉันนึก แถวนี้มีเซเว่นอีเลฟเว่นที่หัวมุมถนนไหนบ้างนะ?…
แต่พลันเสียงครีเอทีฟหัวใสดังสวนขึ้นว่า "เมิงลงไปซื้อข้าวสวยที่ร้านนั้นมาปั้นๆ แล้วแปะแทนกาวเลย" …..
พอสิ้นเสียง  น้องโคโปรดิวเซอร์วิ่งลงรถไปโดยพลัน แล้วหิ้วถุงข้าวเหนียวร้อนๆ กลับมา
ข้าวเหนียวอุ่นๆ หอมๆ จนฉันคิดว่านาทีนั้นคงต้องมีใครคิดถึงหมูปิ้งฉ่ำๆ บ้างล่ะ ….
อ่ะ ถ้าไม่มีใครคิด สารภาพเลยว่าฉันนี่ล่ะคิด

แล้วข้าวเหนียวถุงละ 5 บาท ก็ช่วยยึดโปสเตอร์ให้ติดอยู่กับระแนงไม้ไผ่ได้เป็นอย่างดี!
ไม่รู้ว่ามันจะติดทนอยู่ได้กี่วัน แต่จังหวะนั้นมันก็เป็นอะไรที่มั่นคงใช้ได้

อันว่าปัญหาเฉพาะหน้า บางทีมันก็ใหญ่และนักหนาเกินกว่าภูมิปัญญาชาวบ้านจะช่วยแก้ไข เพราะมันเป็นเรื่องที่ต้องวัดใจกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ก็อย่างปัญหาเรื่องฟ้าฝนนั่นยังไง จัดงานกลางแจ้งช่วงเปลี่ยนฤดู ปลายฝน-ต้นหนาว มันก็มีเรื่องต้องลุ้นให้ใจตุ๊มๆ ต่อมๆ ว่าฝนจะตกไหม?
สมมติว่าเป็นงานแต่งงานกลางแจ้ง แม้พี่เต๋อแกจะบอกว่า ริจะเป็นเจ้าสาวก็จงอย่ากลัวฝนเพราะฝนนั้นเย็นฉ่ำ
แต่ทั้งเจ้าสาวและเจ้าบ่าวก็จะประสานใจกันบอกว่า
ไม่ได้กลัวววว แต่รอให้ส่งตัวเข้าหอก่อนแล้วค่อยตกได้ไม๊เล่าาาาาาา

เจอสถานการณ์แบบนี้ ได้เวลาเริ่มงานแล้ว แต่ฝนตกจั่กๆๆๆๆ ตกราวกับประชดทุ่งกุลาที่ไม่ร้องไห้อีกต่อไป
ครีเอทีฟหัวใสคนเดิมกางร่มเดินอ้วนฝ่าสายฝนเข้าปรึกษาพระภูมิที่ศาลและพระแม่ธรณี
ธูป 16 ดอกจำนวน 2 กำ ถูกจุดขึ้นเพื่อใช้เป็นเครื่องมือสื่อสารกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์
งุบงิบ งึมงำ ธูป 2 กำ รวมกันได้ 32 ดอก…
ปักธูปได้สักพัก ชั่วเคี้ยวหมากฝรั่งยังไม่ทันจืด ฝนก็หยุด!!!!! คุณพระ! ฝนหยุดสนิท!!!
เราไชโยโห่ฮิ้วถวายพระพิรุณ… และนาทีนั้นฉันว่าฉันเห็นดอกหญ้าข้างทางแถวนั้นค้อนควักเข้าให้ ค่าที่ทำให้มันอดกินน้ำฝน

"อะไรที่เราทำได้ ก็ไม่มีเหตุผลที่เราจะไม่ทำ" เขาว่างั้น

งานออแกไนเซอร์..
ทำให้เราได้เห็นคนหลากหลายมากมายระดับ นับตั้งแต่ไฮโซไปจนถึงชนกลุ่มน้อย
ในงานไฮโซเราเห็นคนแต่งตัวสวยงาม เครื่องแต่งกายราคาแพง กับสายตาของความภาคภูมิ
ในงานบ้านๆ เราเห็นแววตารื่นเริง และความน่ารักที่ซุกซ่อนอยู่…. ในรองเท้า!

ไทใหญ่คนนึงมาซื้อเหล้าตอง เขายกตีนออกจากรองเท้าเพื่อหยิบเงิน(ของตัวเอง) ที่ซ่อนให้พ้นมือเพื่อนไว้ในนั้น! – โห… นึกว่าจะมีเรื่องซะแล้ว

งานออแกไนเซอร์..
ถึงตอนเลิกงาน แม้ว่าผู้จัดจะไม่ค่อยรื่นเริงเท่าไหร่ เพราะพอได้เห็นตัวเลขผลประกอบการแล้วลมสว้านร่ำๆ จะขึ้นอยู่เป็นระรอกๆ
แต่อย่างน้อยเราก็ยังได้เห็นรอยยิ้มของทีมงาน ที่ช่วยกันทำงานอย่างขันแข็งจนงานลุล่วง
เราได้กำลังใจจากรอยยิ้มจากความสุขของคนที่มาเที่ยวงาน เป็นรอยยิ้มที่ช่วยเปลื้องความเหน็ดเหนื่อยของเราลงได้บ้าง
แม้ในใจจะคิดว่า… "พวกที่โดดเย้วๆ รำกันเชิ้บๆ กันอยู่นั่นน่ะ สูจะรู้มั่งไม๊ว่าเฮาเครียดดดดดดดดด"

เรียลิตี้ชุดนี้ ถ้าจะตั้งชื่อให้ล้อกับ “Almost Famous: อีกนิดก็ดังแล้ว” ก็น่าจะเป็น…
“Absolute organizer The reality: ตามติดชีวิตออแกไนซ์… อีกนิดก็รวยแล้ว”


4 thoughts on “Absolute organiser The reality

  1. ครีเอทีฟ คนนั้นใครอ่ะ แม่งดูเหมือนมันจะเก่งเลยนะคิดได้ไงอ่ะ เอาข้าวเหนียวมาแทนกาว ฉลาดล้ำโลกมากๆ

  2. เออลืม ไอ้ครีเอทีฟคนนั้น มันอ้วนด้วยใช่ไหม (วะ)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s