นรกในเมืองสวรรค์

"ฟาเธอร์ ยู ดาย!! " ฉันลอบถอนหายใจซึ่งดังออกมาฟังคล้ายคำสบถ
ด้วยเวลานี้ สองทุ่มครึ่งแล้วแต่ฉันยังนั่งอยู่ที่เดิมตั้งแต่ยังทุ่มครึ่ง ซึ่งนั่นหมายความว่าฉันนั่งรอรถประจำทางมาหนึ่งชั่วโมงเต็ม
รถประจำทางสองสายที่จะพาฉันกลับบ้านได้ไปอยู่ที่ไหนเสียหมดหนอ ส่วนไอ้ที่พอจะผ่านมาก็นับได้ 2 คัน…. 2 คันอันแน่นแออัดเหมือนยัดทะนาน

การจราจรบนถนนสายหลักของกรุงเทพฯ สายนี้มักจะเป็นจราจลเป็นปกติ… แต่ไม่ใช่สำหรับค่ำนี้
เพราะมันโล่ง… โล่งอย่างกับปิดถนนให้คนประท้วง… มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

ครั้นพอมีรถประจำทางผ่านมาบ้าง
แต่ก็ไม่ใช่สายที่ฉันต้องการ

เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ ในอัตราเท่ากับความเร็วที่มันได้รับอนุญาต
รถแท็กซี่มีมาบ้าง แต่ก็ถูกคนที่รออยู่นานแล้วเช่นกัน โบกไป
รถสายที่ฉันจะโดยสารผ่านมาอีกสองสามคัน และแน่นอนว่ามันทะลักไปด้วยผู้คนที่มีบ้านรออยู่

ฉันนึกอยากจะลองวัดกับมันสักตั้ง ด้วยอารมณ์อยากเอาชนะ
ก็จะนั่งรอมันอยู่อย่างนี้ล่ะ
จะดูซิว่ามันจะให้ฉันรอไปถึงกี่โมงกัน(วะ)

………………
………..

สามทุ่มแล้วหนอ ยังไม่มีวี่แววว่ารถมันจะโผล่มา
เริ่มเมื่อยและหงุดหงิด
เริ่มคิดว่าจะด่าใครดี ที่ทำให้การสัญจรของคนกรุงมันเส็งเคร็งอย่างนี้
เริ่มคิดว่าไม่คุ้มที่จะอวดดีแล้วมานั่งเฉยๆ เปล่าๆ ปลี้ๆ
เริ่มคิดถึงหนังจอและหนังสือที่บ้าน
เริ่มเห็นแท็กซี่มาหนาตาขึ้น

และฉับพลันก็ถลันตัวออกไปโบกรถให้ไปส่งบ้าน
แต่ก็ยังไม่วายเจอรถติดระหว่างทาง เพราะมีอุบัติเหตุแว้นท์โดนชน-รถยับ
เฮ้อออ……… ลอบถอนหายใจหลังเบาะรถแท็กซี่อีกครั้ง

สามทุ่มครึ่ง ถึงบ้านเสียทีนะเรา


4 thoughts on “นรกในเมืองสวรรค์

  1. ตอนสามทุ่มอิ๋วยังอยู่ออฟฟิศอยู่เลยโทรขึ้นมาหาสักนิด จะขับรถไปส่งหน่ะรถสาธารณะเอาแน่เอานอนไม่ได้

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s