รู้จักพี่เต๋ามั้ยเว้ยเฮ้ย?

หลังจากนิมนต์จี้หลวงปู่แหวนที่ห้อยติดคอไว้ตั้งแต่สมัยเข้ากรุงเทพฯ ใหม่ๆ ขึ้นไว้บนหิ้ง
ด้วยท่านเลือนลางแตกบิ่นเหลือเกินแล้ว ก็มีจี้สัญลักษณ์หยินหยางนี่ล่ะที่ฉันเอามาห้อยคอบ่อยๆ ก่อนออกจากบ้าน ถึงมันจะกันผีไม่ได้แต่ก็กันคอโล่งได้ จนหลังๆ นี่แทบจะใส่ทุกวัน

ใส่ ไม่ใช่เพราะเลื่อมใสศรัทธาในคำสอนของลัทธิเต๋า
จริงๆ แล้วตอนแรกไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเป็นสัญลักษณ์ของเต๋า
ก็รู้แค่ว่ามันมาจากเมืองจีน แต่สาเหตุที่ห้อยหยินหยางก็เพราะชอบกราฟิกของมันที่เป็นรูปสมมาตร ในขาวมีดำในดำมีขาว ดูขาวกับดำมันวิ่งวนกินหัวกินหางกันดี ไล่กันไม่รู้จบ และชวนให้คิด  เหมือนเรากำลังเล่นกับปัญหา ไก่กับไข่อะไรเกิดก่อนกัน

…………………………….

ก่อนหน้านี้เมื่อนานมาแล้ว
ฉันไม่รู้ว่าทำไมคนถึงชอบไอ้เจ้าตุ๊กตาหมีผ้าร่มสีเหลือง ใส่เสื้อแดง และไม่นุ่งกางเกง ตัวนี้มากนัก ไม่เห็นจะน่ารักเลยนิ จนกระทั่งใน
โอกาสหนึ่ง เมื่อฉันได้อ่านหนังสือ "วินนีเดอะพูห์" และ "บ้านมุมพูห์" จึงได้พบว่า ไอ้หมีตัวนี้มันน่ารักมากๆ ด้วยความใส ซื่อ บริสุทธิ์ และวิธีคิดของมัน

……………………………..

ล่าสุดเจอหนังสือเล่มหนึ่งชื่อ "เต๋าแบบหมีพูห์"
ประกอบกับเห็นหยินหยางอยู่บนหน้าปก ก็ให้เกิดความสงสัยว่า "มันเกี่ยวกันด้วยเหรอวะ??" พูห์มันเป็นหมีฝรั่งนะไม่ใช่หมีแพนด้า มันมาเกี่ยวกับหยิงหยางของจีนได้ไง?

ฉันจึงถือโอกาสนี้ ทำความรู้จักกับปรัชญาเต๋าผ่านหมีพูห์

ไม่เคยรู้เลยว่าลัทธิเต๋าเขามีคำสอนอย่างไร ได้แต่คิดเอาเองว่ามันคงเป็นปรัชญาที่เข้าใจยากๆ ซึ่งเกินความสามารถของสมองของตัวเองจะเข้าใจได้ แต่จากการอ่านหนังสือเล่มนี้ เขาบอกว่า เราไม่ต้องใช้สมองในการเข้าถึงเต๋า แต่ต้องใจล้วนๆ

………………………..

"ฉันคิดว่ามันต้องไปทางขวากว่านี้นะ" พิกเลตพูดกระสับกระส่าย "นายคิดว่าไง พูห์"

พูห์มองมือทั้งสองข้างของตัวเอง มันรู้ว่าหนึ่งในจำนวนนั้นคือข้างขวา และมันก็รู้ว่าเมื่อเราตัดสินใจได้แล้วว่าอันไหนเป็นข้างขวา อีกอันก็ต้องเป็นข้างซ้าย แต่มันไม่เคยจำได้ว่าเริ่มต้นอย่างไร

"เอ้อ…" มันพูดช้าๆ

……………………..

ในขาวมีดำ ในดำมีขาว
อ่านๆ ไป ก็นึกเห็นคล้อยตามในบางอย่างของเต๋าอยู่เหมือนกัน และในบางประเด็นก็ยังต้องคิดดูก่อนว่า จะเห็นคล้อยตามด้วยดีหรือเปล่า อันเป็นเรื่องที่ต้องศึกษากันต่อไป
เป็นอะไรที่ไม่ยากเกินไป แต่ต้องใช้ใจศึกษาอย่างที่เขาว่า

แต่ถ้าเป็นใจดวงที่มันช้ำๆ ล่ะ… ก็คงเรียนไม่รู้เรื่องสินะ
ฮิ้ววววววววว…..


4 thoughts on “รู้จักพี่เต๋ามั้ยเว้ยเฮ้ย?

  1. เต๋า เป็นเหมือนสิ่งสมุติซึ่งสิ่งสมมุติ ไม่มีอยู่จริงฃแล้วการไม่มีอยู่จริงก็ ดำรงค์ไว้ซึ่งความจริงและความจริงเป็นสิ่งไม่ตายแต่เกิดแก่เจ็บตายเป็นเรื่องของโลกส่วนโลกก็เป็นเพียงชื่อเรียกขานไม่มีสิ่งใดมีตัวตน และการมีตัตนคือทุกสิ่งอ่านแบบเต๋า แต่ตอบแบบ ZENกูก็มั่วเอาน่ะ 55

  2. ถ้าตามีแล้วไม่บอดสี ขาวมองเห็นก็รู้ว่าขาว ดำมองเห็นก็รู้ว่าดำ มีขาวแล้วก็มีดำ มีดำแล้วก็มีขาวบางเรื่องจริงเป็นเรื่องง่าย แต่ทำมัยคนเราต้องคิดให้มันยุ่งยากไปตามความคาดหวังของตัวเองด้วยเนอะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s