ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีตุ๊ด

ไม่นานมานี้ มีโอกาสถกกับน้องที่ออฟฟิศในหัวข้อที่ว่า "ทำไมคน (บางคน) ถึงชอบดูหนังสยองขวัญ?" อย่างเช่นเรื่อง Saw เป็นต้น
คือทั้งๆ ที่เวลาเข้าไปดูกันแล้วพอถึงฉากที่มีการชำแหละ เลือดกระฉูด ก็เห็นทำท่าหวาดเสียว ปิดปาก ปิดหู ปิดตา กันใหญ่
ประเด็นที่สงสัยคือว่า ถ้าหวาดเสียวแล้วจะมาดูหนังแบบนี้กันทำไม?

จากการเปิดอภิปราย ฉันได้ข้อสรุปว่า…
เพราะคนเรามีอารมณ์ มาโซคิสม์ และ ซาดิสม์ ซ่อนเอาไว้อยู่ลึกๆ ในใจ
มีทฤษฏีจากตะวันตกมาสนับสนุนด้วยว่า เวลาคนดูหนังชอบที่จะคิดว่าตัวเองเป็นตัวเอกของเรื่อง
ดังนั้นคนที่ชอบดู Saw ก็อนุมานได้ว่า มักจะแทนตัวเองให้เป็นคนที่กำลังถูกเลื่อยอยู่  หรืออีกทางหนึ่งก็คือแทนตัวเองให้เป็นคนที่กำลังถือเลื่อยอยู่
นั่นแหละคือการเปิดโอกาสให้ความรุนแรงที่ซ่อนอยู่ในจิตใจตัวเองได้โลดออกมา

แล้วไง… แปลว่า ลึกๆ ลงไปในใจคนแล้ว ต้องการความเจ็บปวด
ลองคิดดูสิว่า เรารู้สึกดีกับความเจ็บปวดอะไรบ้าง?
ฟังเพลงเศร้าแล้วทำไมมันรู้สึกอิน ทั้งๆ ที่ตัวเองก็ไม่ได้อยู่ในภาวะอกหักเลย?
รู้ทั้งรู้ว่ารักแล้วต้องทุกข์ก็ยังจะรัก
เพราะมาโซคิสม์ ใช่ไหม

ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์ – พระพุทธองค์ตรัสไว้อย่างถูกต้องอย่างประเสริฐที่สุด
ถ้าใครอยากมีรักก็ต้องยอมรับทุกข์ไปด้วย
ถ้าไม่อยากมีทุกข์ ก็ไม่ต้องมีรัก
ง่ายจะตาย เห็นไม๊?
ง่าย.. แล้วทำได้ไม๊ล่ะ?

ในฐานะคนธรรมดา
ห้ามไม่ให้รัก คงทำไม่ได้
ห้ามไม่ให้มีทุกข์ ก็คงทำไม่ได้

มีคนบอกไว้ว่า "ความรักทำให้คนตาบอด"
ฉันรับไม่ได้ที่จะไม่มีตาไว้มองเห็นความสวยงามของโลก
แล้วทีนี้ทำไงล่ะ… คำตอบคือ ต้องไม่มีความรักไง ตาจะได้ไม่บอด

ฉันเชื่อว่าคนทุกคน แม้ว่าจะไม่มีอะไรเป็นของตัวเองเลย แต่อย่างน้อยก็น่าจะยังมีที่ยืนเป็นของตัวเอง
เหมือนทหารพลลาดตระเวน ตราบใดที่เราไม่ก้าวออกจากที่ยืนหรือทางเดินของตัวเอง เราก็คงไม่เหยียบกับระเบิดจนบาดเจ็บ หรือล้มตายไป
แต่ถ้าดันเผลอเหยียบไปแล้วล่ะทำไง? จะย้ำตีนอยู่กับที่ตลอดชีวิตก็คงไม่ใช่
คงต้องชักตีนออกมา แล้วถ้าระเบิดมันจะทำงาน หรือระเบิดมันจะด้าน ก็ต้องยอมรับความจริงกันไป

ชีวิตคือการปรับตัวและปรับใจ
ยอมรับให้ได้ ไม่ว่าอะไรจะผ่านเข้ามา หรือ ไม่ว่าจะผ่านไปเจออะไร
อย่าไปเอาอะไรไปด้วยมากมาย
แค่ปล่อยวาง และปล่อยไป

อือใช่ ฉันมันคนไม่มีหัวใจ

• เขียนไม่รู้เรื่อง แต่ถึงจะเมาก็ยังรู้เรื่องอยู่ เขียนไปเมาไปในดึกดื่นคืนวันคริสต์มาสที่ยังต้องทำงานอย่างแข็งขันไป… สาดด


4 thoughts on “ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีตุ๊ด

  1. บางคนก็เลือกตาบอด บางคนก็เลือกหูหนวกสำหรับเรา เลือกบอดมั่ง ไม่บอดมั่ง คละๆ กันไป แล้วแต่เวลาและอารมณ์แต่…เราว่า ความรักแม่งก้ยังคงงดงามไม่รวมเรื่องการครอบครอง หึงหวง เห็นแก่ตัวนะนี่เรายังมีความรักให้ มากมายก่ายกอง ใช้เท่าไหร่ก้ไม่หมดมาเอาดิ…\’เราให้\’ =>

  2. "ฉันเชื่อว่าคนทุกคน แม้ว่าจะไม่มีอะไรเป็นของตัวเองเลยแต่อย่างน้อยก็น่าจะยังมีที่ยืนเป็นของตัวเอง"คมกริบ แล้วคนที่ยังหาที่ยืนให้กับตัวเองไม่ได้จะทำไงกันคับพี่?ว่าแต่ช่วงนี้เป็นไร? ทำไมถึงได้แผงความซึมเศร้าอยู่ทุก blog เลย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s