นักรบปราบฝัน

purple_orange

โอวคุณพระ!
ภาวะโลกร้อนทำเราอ่านหนังสือเร็วขึ้นหรืออย่างไร? อ่านหนังสือความยาว 180 หน้าจบโดยใช้เวลาราวๆ 3 ชั่วโมงกว่าๆ

อะเมซิ่งเด็กแว๊นซ์!
นึกแปลกใจตัวเองอยู่ครามครัน เพราะปกติแล้วหน้าหนังสือเยอะขนาดนี้ จะต้องใช้เวลา 2 วันเป็นอย่างต่ำเลยเชียวแหละ…

เช้าวันอาทิตย์นี้ตื่นแปดโมงกว่าๆ ทำธุระส่วนตัว ชงกาแฟแล้วหยิบหนังสือ "ส้มสีม่วง" มานอนเอกเขนกอ่าน
หนังสือช่วงแรกๆ จะอ่านไม่สนุกเท่าไหร่ อ่านแล้วจะฝืนๆ หน่อยๆ ชวนง่วง แต่เนื่องจากเพิ่งจะตื่นมาแหมบๆ บวกกับพลังกาแฟที่ซดอยู่ ก็เลยยังไม่ง่วง
แต่พออ่านไปอ่านมา ชักเริ่มเข้าถึงช่วงที่สนุกแล้วแฮะ…

หนังสือเป็นเรื่องเกี่ยวข้องกับ นักรบปราบฝันที่เดินทางมาจากอาณาจักรหนึ่งแถวๆ นี้ เพื่อปอกลอกเอาความฝันของมนุษย์ไป
อ่านแล้วโดน เลยขออนุญาตลอกข้อความในหนังสือช่วงแนะนำตัวนักรบปราบฝันมาดังนี้..

"นักรบปราบฝันเดินทางมายังโลกของเราหลายกลุ่มหลายเหล่าด้วยกัน โดยแต่ละกลุ่มจะมีหัวหน้านักรบผู้กรำศึกปราบฝันผู้คนมาอย่างฉกาจฉกรรจ์เป็นผู้นำ นับรบแต่ละนายนั้นมาจากเผ่าพันธุ์ต่างๆ กันไป ซึ่งแต่ละเผ่าพันธุ์นั้นก็จะมีอุดมการณ์หลักที่แตกต่างกันออกไป สำหรับนักรบปราบฝันที่จะเล่าถึงนี้มีผู้นำชื่อ นายพล ขี้เกียจคิด ขี้เกียจฝัน ซึ่งเป็นบรรดาศักดิ์ที่ได้รับก่อนเดินทางมาทำงานในครั้งนี้ นามเดิมของเขาก็คือ ขี้เกียจ ตัวเป็นขน"…..

…."ขี้เกียจ ตัวเป็นขน เป็นอีกหนึ่งในบรรดาหัวหน้านักรบที่ควบคุมไพร่พลหลายชีวิตมาปราบฝันผู้คนบนโลกนี้ ความร้ายกาจของเขาก็คือ ความขี้เกียจ ที่เขาชอบปล่อยฤทธิ์ร้ายให้แผ่ซ่านอยู่ในเนื้อตัวผู้คน จนไม่อยากจะคิดฝันถึงสิ่งใด"…

…"ผู้ที่มีอำนาจรองลงมาจากนายพลก็คือนายช่างใหญ่แห่งอาณาจักร ที่มีชื่อว่า ช่างมันเถอะ แห่งตระกูล ไม่เป็นไร … รูปร่างหน้าตาของเขาก็ไม่ต่างอะไรจากหัวมันนี่เอง เป็นมันแบบที่ต้มแล้ว เปลือกเป็นสีแดงคล้ำๆ เนื้อในสีเหลืองเพียงแต่ว่าเขาชอบแต่งตัวด้วยชุดช่าง แบบที่เป็นเสื้อกับกางเกงติดกันทั้งชุด มีซิปติดพราวไปทั้งตัว เขาชอบถือไขควงแบบที่ช่างชอบถือ ไขควงนี้เองที่ช่างมันเถอะชอบทำหล่นอยู่บ่อยๆ แล้วก็ไม่เก็บ พูดแต่ว่า ‘ช่างมันเถอะ…’ "….

…"ท่านผู้อาวุโส อย่าเสี่ยง ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง … เวลาเดินไปไหนท่านผู้อาวุโสอย่าเสี่ยง ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง จะค่อยๆ เดินไปอย่างช้าๆ ไม่ใช่เพราะอายุมากเท่านั้น แต่เป็นเพราะเขาไม่ชอบความเปลี่ยนแปลงทุกชนิด และตัวเขาเองก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงเป็นรูปทรงอื่นได้อีกแล้ว เป็นได้แต่เพียงแท่งทึบตัน หนาหนัก มั่นคง และเขาจะไม่ชอบใจด้วย หากเห็นใครที่คิดแปลกแตกต่างออกไปจากเดิม รวมทั้งการถกเถียงหาทางเป็นไปได้อื่นๆ และทำสิ่งใหม่ๆ ขึ้นมา เขาจะปวดร้าวใจอย่างหนักทีเดียว"…

…"อย่าเสี่ยง ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง มีญาติห่างๆ ชื่อไม่มีทางเลือก รูปร่างหน้าตาของไม่มีทางเลือกก็เหมือนกับอย่างเสี่ยงนั่นเอง คือเป็นแท่งสี่เหลี่ยมทึบตัน ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำลงไปนั้น เขามักจะอ้างว่า "ไม่มีทางเลือก" เสมอ ซึ่งนั้นก็เป็นเพราะว่าเขาอยู่ในตระกูลไม่มีวันเปลี่ยนแปลง เช่นเดียวกับอย่าเสี่ยงนั่นเอง นักรบไม่มีทางเลือกชอบยืนอยู่ติดข้างฝามากที่สุด เพื่อที่จะด้างกับใครต่อใครได้ว่า เขาไม่มีทางเลือกทางอื่นอีกแล้ว แต่ไม่จริงหรอก ถ้าเพียงแต่เขาจะลองเปลี่ยนแปลงอะไรสักเล็กน้อย เช่น เขยิบมาทางซ้ายหรือขวาอีกนิด เขาก็จะมีทางเลือกในชีวิตอีกมากทีเดียว"….

…"นักรบที่ร้ายกาจอีกผู้หนึ่งคือ ผัดวันประกันพรุ่ง รูปร่างของเขามีลักษณะเป็นรูปกลมๆ คล้ายลูกบอล ผิวหนังล้านเลี่ยน เพื่อสะดวกในการไหลลื่นและหมุนกลิ้งไปยังวันพรุ่งนี้ได้อย่างรวดเร็ว อาวุธคู่กายของเขาที่ต้องถืออยู่ตลอดเวลาก็คือ ‘ตะหลิว’ "…

…"นักรบอีกนายหนึ่งที่น่าสนใจก็คือ หงุดหงิด งุ่นง่าย เขาพร้อมที่จะโมโห กราดเกรี้ยว หงุดหงิดงุ่นง่ายเอากับทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้ แม้แต่ตัวเขาเอง ทั้งนี้เพราะรูปร่างหน้าตาของเขานั้นประกอบขึ้นด้วย ง งู ถึงสี่ตัวหันหลังชนกันกลายเป็น หงุดหงิด งุ่นง่าน "…

…"หงุดหงิด งุ่นง่าน คิดว่า การที่มีตัว ง งู อยู่ถึงสี่ตัวนั้นไม่ดีเลย เพราะคำต่างๆ ที่เขียนขึ้นจาก ง งู นั้นมักเป็นคำที่มีความหมายไปในเชิงที่ไม่ตรง ไม่มั่นคง ไม่สวยงาม ไม่ดี เช่น งี่เง่า โงกเงก เงื่องหงอย ง่วงงุน งุ่มง่าม งุนงง โง่เง่า งอแง เงอะงะ หงุงหงิง แต่เขาลืมไปว่ายังมีคำว่า งดงาม นี่เป็นเพราะหงุดหงิด งุ่นง่าน ไม่เคยมองอีกด้านหนึ่งในชีวิตของเขาเลย เขาจึงมองเห็นแต่สิ่งไม่ดี พานให้หงุดหงิดงุ่นง่านอยู่ตลอดเวลา" …

…"นอกจากนั้นแล้วยังมีนักรบเสียดสี แดกดัน นักรบพึมพำ กระปอดกระแปด นักรบอิจฉาริษยาผู้ไม่เคยรักใคร และไม่เห็นใครดีกว่าตัวเอง ฯลฯ"…

 

อ่านพลาง ก็นึกพลางว่า ถ้าเราเอาตัวละครนักรบปราบฝันเหล่านี้มาทำเป็นแอนิเมชั่น อย่าง Monster Inc. ก็คงจะฮาดีเหมือนกันนะ…
แต่เราก็คงเป็นลูกค้าอันดับต้นๆ ของนายพล ขี้เกียจคิด ขี้เกียจฝัน
ก็เลยได้เพียงแต่คิดได้แค่นี้ เท่านั้นแล…..

* "ส้มสีม่วง" แต่งโดย "ดาวกระจาย" เป็นวรรณกรรมเยาวชนยอดเยี่ยม "นายอินทร์ อะวอร์ด" ประจำปี 2544
ราคา 125 บาท


6 thoughts on “นักรบปราบฝัน

  1. ฉันว่าไอ้นาย ง.งูนั่นมันพลาดสิ่งหฤหรรษ์ในชีวิตไปอย่างนึง
    ไม่ต้องใช้ง.งูเบิ้ลด้วย
    คำเดียวสั้น แต่อานุภาพมัน มัน มัน มะหอยศาล เอ๊ย มหาศาล มากนัก
    ไอ้คำนั้นทำให้เกิดสงครามอย่างทรอย เกิดศึกลงกามามากนักต่อนักในประวัติศาสตร์โลก
    ไม่ใช่คำว่าง่วงแน่นอน…
     
    จริงๆแล้วพี่สนิทกับ ไอ้ ช่างมันเถอะ แห่งตระกูลไม่เป็นไร แต่เอาไว้ใช้ตอนปลอบใจคนแค่นั้นเอง
    ไอ้พวกนี้มันต้องเจอ นายอสุจิธารา อัณฑะโอฬาร เนอะ 55

  2. โอ้ว เห็นทีอ้อมต้องเป็นญาติกับ นายช่างใหญ่ ช่างมันเถอะ ไม่เป็นไรเป็นแน่แท้

  3. คุณ Ramintra บัน(อึก)ทึก พาออกทะเลไปไกลเลย
    สงสัยต้องไปซื้อมาอ่านมั่งแล้ว

  4. -_-"<—ไว้อาลัยแก่คอมเม้นท์พี่ป๊อป
     
    ชอบๆๆ อยากอ่านมาก แต่ไว้ค่อยซื้อวันหลังแล้วกัน
    ก้อเราไม่ว่างนี่นา ไม่มีทางเลือก พักนี้นอนเยอะจนตัวเป็นขนละ
     
    แต่ถ้าไม่ซื้อมาอ่านก้อาจจะหงุดหงิด งุ่นง่านใจซะเปล่าๆ
    แต่ถึงซื้อมาอ่าน ก้อคงจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
     
    ถ้าอย่างนั้นก้อไม่เป็นไร  … ช่างมันเถอะ
     
    ฮ่าๆๆๆ😀

  5. อ้อลืม~!
     
    คำตอบของคุณรามอืนทรา ต้องเป็นคำว่า เงี่ยบ แน่เลยใช่มั๊ยค่ะ
     

  6. เข้าใจตั้งชื่อตัวละครดีจริงๆ
    แล้วพระเอกของเรื่องชื่ออะไรคับพี่?
    เอาวะ? สักที จะเป็นไร?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s