ในอีกวันที่คิดไม่ออก

book

มีหนังสือไม่มากเล่มนักที่คนอ่านหนังสือช้าอย่างฉันจะหยิบมาอ่านเป็นครั้งที่ 2 ครั้งที่ 3

ชุดแรกคือ เสเพลบอยชาวไร่-ผู้มียี่เกในหัวใจ ของพญาอินทรีแห่งป่าอักษร ‘รงค์ วงษ์สวรรค์
อ่านได้ไม่มีเบื่อ และยังเพริดไปกับทุกบรรทัดของหนังสือได้ทุกเมื่อที่อ่าน

อีกเรื่องหนึ่งคือ "สวนสัตว์" ของคุณสุวรรณี สุคนธา
ได้อ่านเป็นหนังสือนอกเวลาตั้งแต่ยังเรียนมัธยม ชอบมากๆ แต่น่าเสียดายที่หนังสือหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

อีกชุดหนึ่งคือ หนังสือของคุณประภาส ชลศรานนท์ (ผู้ให้กำเนิดคำว่า "เด็กน้อยสารภี" ที่ฉันแอบขโมยเขามาใช้หน้าด้านๆ อิอิ)
ซึ่งเป็นหนังสือรวมบทความ ถก-ถาม-ตอบปัญหาที่ส่งมาจากคนอ่าน
คนนั้นมีปัญหาอย่างนั้น อย่างนี้ สงสัยอย่างนั้น อย่างนี้
หยิบมาอ่านเมื่อไหร่ก็มีอะไรดีๆ เกิดขึ้นในใจทุกครั้ง
ไม่ใช่เพราะจะอ่านเพื่อให้มองเห็นว่า บนโลกนี้ยังมีคนที่มีปัญหามากกว่าเราอีกมากมาย ..

"เห็นมั้ยว่ามีคนที่แย่กว่าเรา เรายังดีกว่าคนอื่นเป็นไหนๆ" เห็นใครๆ ชอบปลอบกันด้วยประโยคนี้จัง
แต่ฉันคิดว่าถ้าเราไปคิดแบบนั้นมันก็เหมือนกับว่า เราพยายามยกสถานะตัวเองให้อยู่เหนือกว่าคนอื่น แม้ว่าเราจะไม่ได้เจตนาจะเหยียดคนอื่นเลยแม้แต่น้อยก็ตาม
มันเป็นวิธีการที่ฉันไม่นิยม

"มะเฟืองรอฝาน" ฉันหยิบมาอ่านอีกครั้งในวันนี้ อาจเรียกว่า เพื่อเป็นแรงบันดาลใจในชีวิต
อ่านทีไร ก็รู้สึกทึ่งในความรอบรู้ พหูสูต ของคนที่ชื่อ ประภาส คนนี้เสียจริง คนอะไรเก่งไปหมด
คิด-ฟัง-พูด-อ่าน-เขียน จับเรื่องนั้น มาชนเรื่องนี้ จนได้เรื่องขึ้นมา และเป็นเรื่องดีๆ ซะด้วยสิ
อ่านแล้ว สิ่งที่ได้ไม่ใช่คำตอบ แต่มันคือความเข้าใจ
คืออะไรดีๆ ที่ทำให้มีกำลังวังชา

ว่าแล้วก็มีแรงคิดงานต่อไป ซึ่งก็ยังคิดไม่ออก

อยู่ดี…


3 thoughts on “ในอีกวันที่คิดไม่ออก

  1. เฮ้ยคนเราก็อยากเห็นตัวเองดีกว่าคนอื่น
    ฉันยังว่าฉันดีกว่าคนอื่นเลย ยกเว้นหน้าตาแล้วก็ปากหนาๆที่มันห้อยลงมา
    อ้อ พุงอีกอัน
    ทำไมเขียนไปเขียนมาแล้วมันแย่ลงวะ
     
    ไม่เป็นไร นมฉันใหญ่กว่าแก 555
     

  2. อยากบอกว่ามีหนังสือของคุณประภาส แทบทุกเล่ม ยกเว้นมะเฟืองรอฝานกะหลังตู้เย็น
    อยากอ่านอ้า หาซื้อมันไม่มีตอนนี้ เพราะชอบที่เค้ามองทุกอย่างหลายมุมคล้ายๆ กะเรา
     
    บางเรื่องอ่านแล้วรู้สึกว่าเฮ่ย ทำไมใช้คำพูดคำเดียวกัน แถมเป็นคนเกลียดป้ายที่คอเสื้อเหมือนกันด้วย
    เสื้อแพงแค่ไหน ยี่ห้อไร ก้ตัดป้ายออกหมด ฮ่าๆ คัน
     
    ป.ล.พี่ปีอป ไขมันส่วนเกินที่อยู่ตรงหน้าอกดำๆอ่ะ เค้าไม่ได้เรียกว่านม แต่ถ้ามันเป็นความภูมิใจที่ได้เย้ยหยันผู้คนของเธอ ก้ตามใจเหอะ ฮ๋าๆๆๆๆ 
     

  3. ของ อาว์\’รงค์ ที่แนะนำเพิ่มเติม เผื่อยังไม่มี หัวใจที่มีตีน – ว่าด้วยเรื่องชีวิตยุคสงครามโลกครั้งที่ 2 / ปีนตลิ่ง – ว่าด้วยการคืบคลานเข้ามาครอบครองวิถีชาวบ้นริมคลอง ของวิถีเมือง / น้ำตาสองเม็ด – ความหิวที่รัก – 2 เล่มต่อเนื่องว่าด้วยบทความ (หรือเรื่องสั้น) เกี่ยวกับวิถีคนรายได้ต่ำ ที่ร่ำร้องโอกาสที่ถูกบดบังโดยกลุ่มคนรวยเลือดสีน้ำเงินทั้งหลาย / กัญชาธิปไตย  – ความเรียงด้วยเรื่องการเมือง ภายใต้ควันกัญชา
     
    สุวรรณี สุคนธา อยากให้อ่าน ฉันรักกรุงเทพ นี่คือว้าวุ่นรุ่นบุกเบิก เปลี่ยนฉากมาเป็นคณะจิตรกรรม ศิลปากร ในมุมของอาจารย์ ส่วน คุณประภาส หนังสือ เพลงเขียนคนดนตรีเขียนโลก ของเราหายไปแล้ว ฮือๆ ใครอยากขาย บอกมาได้

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s