มันคือความผูกพัน

มีโอกาสในค่ำหนึ่ง ได้นั่งสังสรรค์กับเพื่อนที่คุ้นเคย
หัวข้อพูดคุยก็เกี่ยวกับเรื่องโน้นเรื่องนี้ ที่เกิดขึ้นในที่เก่าที่ฉันเคยอยู่
คนนั้นทำอย่างนั้น คนนี้ทำอย่างนี้ ซึ่งทำให้รู้สึกหมั่นไส้แกมรำคาญกันขนาดไหน
แต่น้ำเสียงที่พูดออกมานั้น ไม่ได้บอกว่าเกลียดเลยสักนิด
 
เหล่านั้น ทำให้ฉันนึกถึงประโยคขึ้นต้นอีเมล์อันหนึ่งที่เคยเขียนถึงทุก ๆ คน เนื่องในโอกาสอำลาของฉันขึ้นมาได้ "เราอาจจะไม่ได้รักกันเท่าไหร่ แต่สิ่งที่อยู่ในใจคือความผูกพัน"
นั่นเป็นหนึ่งในข้อความน้อยข้อ ที่ตัวเองเขียนเองแล้วรู้สึกชอบ
 
ความผูกพัน.. มันมักจะย่องเข้ามาในใจเราอย่างเงียบ ๆ
เขยิบเข้ามาทีละนิด เบียดตัวแน่นเข้ามาอีกทีละหน่อย
ค่อย ๆ ย่องไม่ให้เรารู้ตัว แล้วพอเรารู้ตัวอีกที ก็พบว่ามันเข้ามาตีโฉนดในใจเราเสียแล้ว
แต่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะเวนคืนที่ แล้วไล่มันออกไปจากใจ
ฉันเลยต้องยอมมีมันไว้ เพื่อสร้างความอุ่นใจในยามปกติ
โดยยอมให้มันทำร้ายเมื่อ"เวลานั้น" มาถึง
 
เวลานั้น.. ไม่ว่าจะเป็นเวลาที่ ฉันไปจากเธอ หรือเวลาที่เธอไปจากฉัน มันก็คือเวลาที่เราจากกัน
โดยความผูกพันนี่เองที่เข้ามาเป็นตัวทำละลาย ทำให้เกิดเป็นความรู้สึกที่โหวงหวิวในใจพิกล
ฉันว่าถ้าเราไม่เอาใจเอาไปผูกกับใคร หรือพันกับอะไร ไว้ก็คงจะดี
แต่ถ้าอย่างนั้น เราก็คงจะมีชีวิตที่แห้งแล้งที่สุด
 
คิดดูอีกที ผูกพันกันไว้ก็ดีแล้ว แค่เราอดทนและยอมรับได้ในเวลาที่มันทำร้ายเรา ก็โอเค..

2 thoughts on “มันคือความผูกพัน

  1. วันคืนเลื่อนไหลหัวใจแปลเปลี่ยนดั่งฤดูกาลที่หมุนเวียน

  2. อั้ม (Attayuth) มันเด็กมงฟอร์ตอ่ะ อาจจะลิงค์ๆ กันมามั้งจ๊ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s