300

 ถึงใจจริงจะไม่อยากดู แต่ก็โดนลากไปดูจนได้ แต่ดูแล้วไม่นึกเสียใจที่ได้มาดู แถมอาจจะนึกเสียดายที่ไม่ได้ดูด้วยซ้ำไป

 “This is Sparta.”
เรื่องราวของสงครามเริ่มขึ้นพร้อมกับคำพูดประโยคนี้ และฝ่าเท้าที่ประทับลงเหยียบยอดอกของผู้มาเยือน ด้วยความที่เป็นเรื่องราวของนักรบ ที่จะต้องฟาดฟันเพื่อรักษาเอกราชของชาติด้วยคมหอกคมดาบ จึงหลีกเลี่ยงเลือด-เนื้อสด ๆ ไปไม่ได้ ถ้ามาฉายบิ๊กซีนีม่าทางช่องเจ๊ด คงโดนตัดยับจนกลายเป็นหนังสั้น และได้ติดเรทซูเปอร์อาร์ ยอมรับว่าเขาทำได้ถึงจริง ๆ ไม่มีขยักยักยอก

เลือดที่สาดกระเซ็นเต็มหน้าจอ หัวที่หลุดจากคอไปต่อหน้า แถมยังกระเด็นมาตกใกล้ ๆ … สำหรับคนท้องคนไส้ หรือหัวจิตหัวใจไม่แข็งแรงคงไม่เหมาะที่จะดู

“Today we dine in hell.”
เสียงประกาศกร้าวปลุกใจให้ฮึกเหิมก่อนที่เลือดจะนองแผ่นดิน ดูแล้วก็ว่าจะไม่อยากเอามาเปรียบเทียบกับหนังของประเทศไหน แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่า เรื่องนี้ดูแล้วอินกว่าเรื่องนั้น และเรื่องโน้น เป็นไหน ๆ ขนาดว่าเราไม่ใช่ชาวสปาร์ต้านะนั่น ความเข้มแข็งของกองทัพจำนวน 1 หยิบมือปรากฏอยู่ในมัดกล้ามและสายตาที่เด็ดเดี่ยว และความเสียสละปะปนออกมากับเลือดแดง ๆ ที่สาดไปทั่วบริเวณ

ระหว่างอำนาจสองฝ่าย หากฝ่ายหนึ่งขอให้ยืนขึ้นเพื่อร่วมเคียงบ่าเคียงไหล่ในฐานะเพื่อนร่วมรบ ในขณะที่อีกฝ่ายหนึ่งขอให้คุกเข่าลงศิโรราบในฐานะของเจ้าชีวิต จะเลือกฝ่ายไหน? ถ้าผู้เลือกไม่ใช่คนที่สิ้นหวังอะไรมากมายนักก็คงจะเลือกที่จะยืนขึ้นแล้วต่อสู้ไปด้วยกัน ซึ่งคงจะเรียกพลังใจได้มากกว่า

แล้วคนเราในยุคที่ไม่ต้องออกศึกสงครามหละ จะลุก หรือ จะล้ม?


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s