โคตรรักเอ็งเลย : จะหักมุมกันไปถึงไหนคะพี่ขาาาา

 
"โคตรรักเอ็งเลย" เป็นยอดหนังไทยแห่งการหักมุม หักอารมณ์ หักด้ามพร้าด้วยเข่า และ หักหาญน้ำใจ แท้ๆ
 
หนังเรื่องนี้ฮือฮากันตั้งแต่ออกตัวในไมล์หลักแรกๆ ด้วยตัวอย่างหนังทำออกมาได้ดีมาก แถมเพลงประกอบภาพยนตร์ก็ทำได้ดีมากๆ ด้วย ทั้งสองอย่างนี้ช่วยปั้นรูปร่างของหนังรักโรแมนติคคอมมาดี้ใส่ไว้ในใจของคนดูหนัง อีกทั้งภาพเบื้องหลังการกำกับที่คุณพิง ลำพระเพลิง กำกับด้วยน้ำตา นั่นก็ยิ่งตอกหมุดความเศร้า ซึ้ง ของหนังลงในแน่นขึ้น
 
หนังทำท่าว่าจะวิ่งไปได้ฉิว แต่พอเริ่มวิ่งผ่านหน้าสื่อมวลชนไปแล้ว ก็เริ่มแกว่ง … คนที่ชอบก็ชอบไปเลย คนที่ไม่ชอบก็ไม่ชอบไปเลย
จะว่าไปแล้วก็เป็นเรื่องปกติของงานศิลปะ ใครจะชอบไม่ หรือไม่ชอบ ก็ขึ้นอยู่กับรสนิยมของแต่ละคน แต่สำหรับงานศิลปะบางอย่างก็ทำให้เกิดการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายระหว่าง ชอบ กับ ไม่ชอบ อย่างเห็นได้ชัด … โคตรรักเอ็งเลย ก็
เป็นหนึ่งในนั้น
 
วันอาทิตย์ที่ 13 สิงหา อดใจไว้ไม่ไหว ต้องขอออกไปพิสูจน์ด้วยตาตัวเองซะหน่อย
หนังในระยะเริ่มต้นทำได้ดีนะ ดูแล้วทำให้นึกถึงหนังรักเกาหลีดีๆ สักเรื่องได้ .. รัก.. นอกใจ.. เลิก.. หาทางออกร่วมกัน.. แล้วก็จะจบแบบแฮปปี้ หรือไม่ก็ว่ากันไป
แต่หลังจากที่นางเอกขับรถตกเหวแล้ว… เขาก็เริ่มยุทธการหัก หัก หัก
 
ประเด็นคือ ถ้าเขาคิดจะหัก แบบหักให้มันเนียนๆ หน่อย ผู้คนก็จะแซ่ซ้องสรรเสริญ ยกขึ้นไว้ให้เป็นขั้นเทพ
แต่ถ้าหากว่าเขาคิดว่าจะหักก็หักเอาดื้อๆ ซะอย่างนั้น อันนี้ทำให้อารมณ์คนสะดุด หยุดกึก แล้วตีหน้าแหยๆ ว่าตกลงตูสมควรจะเศร้า หรือตูจะกลัวดีวะเนี่ย แต่จริงๆ แล้วกลับเป็น ขำ ซะเนี่ย เอ๊า…
พอคนดูตั้งตัวได้ว่า อ๋อ… ตกลงตูควรจะขำเว้ย เขาก็หักอีกครั้งให้มันกลายเป็นเศร้า เป็นซึ้ง เป็นอะไรก็ได้ที่เขาอยากให้เป็น…
สงสัยเขากลัวว่าคนดูจะเศร้าเกินไปน่ะ ก็เลยพาไปแบบครึ่งๆ กลางๆ อย่างนั้นซะ มันเลยกลายเป็นความไม่อิ่ม ทั้งๆ ที่เขายัดอะไรมาให้มากมาย แต่มันไม่อิ่ม

เหมือนลูกกำลังกระหายน้ำ แต่แม่ยัดกล้วย ขนมปัง ปลาซาร์ดีน เข้าปากให้ อาการกระหายน้ำก็ไม่หาย ซ้ำยังสำลักหน้าดำหน้าแดงอีก พอตักน้ำมาให้แก้วน้ำก็มีรูรั่วเยอะไปหมด
 

สิ่งที่คั้นอารมณ์ได้มากที่สุดกลับเป็นเพลงประกอบ "เขียนถึงคนบนฟ้า" เมื่อไหร่ที่เพลงนี้ถูกเล่นขึ้นมา "เพิ่งรู้ว่าเหนื่อยเพียงไหน ที่ต้องใช้ชีวิตลำพัง…." ได้ยินแล้วกลับทำให้เรารู้สึกว่าคนร้องนี่ช่างเศร้า และร้องเพลงออกมาจากใจที่แตกสลายจริงๆ นะ … คือเป็นความรู้สึกแยกออกจากตัวหนังเลยน่ะ แต่พอเพลงเบาลงไป ความรู้สึกนั้นก็หายไปด้วย… แหงะ
 
รู้.. ว่าเขาต้องการสื่อสารอะไร
รู้.. ว่าเขารู้สึกอย่างไร
รู้.. แต่.. มันมาไม่ถึง

แก่นเรื่องแบบนี้ ถ้าทำดีๆ มันสามารถเป็นหนังรักโรแมนติคคอมมาดี้ที่ขึ้นฮอล ออฟ เฟม ของใครหลายคนได้มากกว่านี้
คือ.. มันก็ "ดีนะ" แต่มันไม่ "ตราตรึงใจ"
คือ.. เจตนาดี แต่ความตั้งใจมันไม่ถึง
ถึงตอนที่นั่งเขียนถึงโคตรรักเอ็งเลยอยู่นี้ ก็นึกขึ้นได้ว่า
"เอ๊ะ นี่เขาหักมุมตั้งแต่ตอนโปรโมทเลยนี่หว่า… บอกเราว่าจะได้ดูหนังรัก "

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s