หลวงพี่เท่ง On the road

เดินทางด้วยรถทัวร์อีกคราแล้วสิเรา…
 
ให้ข้อมูลนิดนึงว่า ณ ตอนนี้ที่น้ำมันแพง (ดีเซล ลิตรละ 21 บาทกว่าๆ ) รถทัวร์สาย กรุงเทพฯ – เชียงใหม่ จั่วราคาไว้ที่ 443 บาทต่อการเดินทาง 1 เที่ยว ซื้อเวลาปวดตูดมาได้ประมาณ 9 ชั่วโมง
 
ตามธรรมดาของคนจิตไม่ค่อยว่าง นั่งเฉยๆ ด้วยเวลานานขนาดนี้ก็ต้องสอดลูกกะตาหาดูว่า อะไรบ้างที่พอจะเป็นเรื่องบันเทิงได้ในระหว่างหลายชั่วโมงทรมานนี้
หันไปทางขวา… ก็เฮ้อ..ชายวัยดึก (นอกจากเส้นผมที่เหลือน้อยแล้ว ไม่มีอะไรเร้าใจเลย)
หันไปทางซ้าย… ก็เฮ้อ..คู่ฮันนีมูนวัยใกล้สว่าง (คงหาความบันเทิงอะไรได้ยากเต็มแก่)
หันไปรอบๆ… นี่มันรถปอ. ไปบางแคหรือไงนี่ บรรทุกคนรุ่นสงครามโลกครั้งที่สอง มาซะเพียบเลย
 
บรรยากาศวังเวงแบบนี้ ทำให้คิดถึงน้องนางบัสโฮสเตสคนนั้น… (ยังจำเธอได้ใช่ไหม ถ้าจำไม่ได้ ให้พลิกไปอ่านเรื่อง "สงกรานต์ 48 : น้องนางบัสโฮสเตส" นะ) ถ้าได้หล่อนมาสักคนคงมีอะไรให้อมยิ้มได้บ้าง หรือบางทีอาจจะมี อัลคาซ่า ชุดใหม่มาให้ดูก็ได้…
 
ใช่ล่ะ…
ภาพเคลื่อนไหวในรูปแบบ VDO หรือ VCD อาจช่วยให้ผ่อนคลายได้
ทีนี้ก็ต้องฝากความหวังไว้กับน้องหนูบัสโฮสเตสเที่ยวนี้ ที่หน้าตา ท่าทาง และ ทรงผม ยังไม่บรรลุนิตาภาวะคนนี้ ว่าจะเลือกอะไรมาให้เราดู…
 
สองทุ่มตรง เวลาเคลื่อนรถ.. น้องหนูเธอเริ่มปฏิบัติหน้าที่ด้วยการ เปิดหนังให้ดู ก็ลองดูซิว่าเทสต์ของเธอจะเป็นอย่างไร เหมือนกับรุ่นพี่ของเธอหรือเปล่า…
อันว่ารุ่นพี่ของเธอนี่ อาจแบ่งได้สองประเภท
– โฮสเตสรุ่นมะพร้าวเนื้อตัน เธอจะนิยมหนังบู๊ฮ่องกง หรือไม่ก็ตลกคาเฟ่หยาบโลน
– โฮสเตสรุ่นดีหนึ่ง "ประเภทสอง"  เธอจะสุนทรีย์มากกับอลังการของอัลคาซ่า
 
ส่วนน้องหนูคนนี้ เธอเลือกที่จะอินเทรนด์กับ "หลวงพี่เท่ง" หรือ ชื่อฝรั่งเก๋กู้ดด ว่า "The holy man" ก็นับว่าใช้ได้สำหรับยามที่ไม่มีอะไรโสภาเช่นนี้ และแม้ตัว "โน้ต เชิญยิ้ม" ผู้เป็นผู้กำกับเอง จะถูกประทับตรา "ตลกริทำหนัง" ไว้บนหน้าผาก และ บนปากห้อยๆ นั้น
 
พูดถึงหนังแล้ว ดูท่าทางจะถูกใจคอหนังชาวต่างจังหวัดเขาล่ะ เพราะมันดูเอาเพลินๆ ไม่ต้องคิดอะไรมากมาย ไม่ต้องลึกซึ้ง ไม่ต้องหนักหัว ไม่มีปมอะไรมาก หรือถึงจะมีก็มีแต่หลวมๆ กระตุกทีเดียวก็หลุด อะไรทำนองนั้น แม้จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับเรื่องของศาสนา ศรัทธา ความเชื่อของชาวบ้าน ก็เหอะ ที่สำคัญมีมุขตลกที่ไม่ใช่ตลกที่ไม่ใช่ตลกที่ใส่เข้ามาจนเปรอะ เหมือนกับหนังตลกเรื่องอื่นๆ หลายเรื่อง
 
แหม… อย่างนี้ก็เข้าทางผู้โดยสารล่ะเนี่ย มีเสียงฮามาเป็นระยะๆ แต่หลังๆ พอเริ่มดึกผู้ชมก็ค่อยๆ แพ้ภัยตัวเอง ม่อยกระรอกไปทีละคนสองคน
 
ดูจบ…
คิดว่าผลงานของโน้ต เชิญยิ้ม เรื่องนี้ มันดีกว่าประโยคที่ว่า "ตลกริทำหนัง" นะ  ดูจากคุณภาพที่ออกมา มันก็ไม่ได้เข้าขั้นห่วยอะไร ถ้าเทียบกับคน.. ก็เป็นคนที่ถึงจะไม่หน้า
ตาดี แต่ก็ไม่ขี้เหร่
 
หรืออย่างน้อยที่สุด มันก็ดีกว่าหนังประเภทที่ดูจบแล้ว คนดูต้องเผลอตั้งใจอุทานออกมาว่า
"หนังเอี้ยอะไรว้า!!!"

One thought on “หลวงพี่เท่ง On the road

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s